Tot een nog niet zo ver verleden rekende ik mezelf tot de “cultuurbarbaren”. Kunst en dergelijke interesseerden me weinig. Fotografie was voor mij niet meer dan een middel was om mooie herinneringen vast te leggen. Het was ook met die doelstelling – het maken van vakantie- en familiefotootjes – dat ik in 2002 een digitaal fototoestel kocht.
Sinds ik dit toestel heb, een Olympus C3020, is mijn interesse in de fotografie steeds groter geworden. Het begon met foto’s van vrouw en kinderen, van uitstapjes en familiefeestjes. Maar geleidelijk aan kwam de drang om meer te gaan doen dan alleen maar het familiealbum vullen. Op het internet ontdekte ik dat fotografie tot een ware kunst kan verheven worden. Dat wilde ik ook kunnen : beelden maken die spreken, die ontroeren, die vrolijk maken, die mensen aan het denken zetten….
Vol overgave stortte ik me in de boeken. Hieruit haalde ik een beperkte basiskennis, maar verder hoefde al dat studeren voor mij niet. Het was tenslotte een hobby, en ik wilde vooral plezier beleven aan het fotograferen, zonder dat het een dwang zou worden. Bij het maken van foto’s laat ik me dan ook in de eerste plaats drijven op mijn gevoel, zonder al te veel aandacht ze geven aan de technische aspecten. En stoot ik dan toch op één of ander probleem van fototechnische aard, dan is er bij DFT altijd wel iemand die een oplossing weet voor een mijn probleem.
Fotografie is voor mij ook een middel om een fantasiewereld te creëren, om de realiteit die op de foto is vastgelegd om te vormen tot een mysterie… De mogelijkheden van de digitale beeldbewerking zijn hierbij een hulpmiddel waar ik graag gebruik van maak. Voor vele fotografen heeft dit niks meer met fotografie te maken. Misschien hebben ze gelijk, maar het kan mijn plezier niet drukken.
Ondertussen heb ik ook de stap gezet naar een digitale spiegelreflex camera. Omdat ik heel tevreden was over mijn eerste aankoop, ben ik bij dit merk gebleven, en werd het een Olympus E500. Aanvankelijk viel het niet mee om hiermee overweg te kunnen. Mijn gebrek aan technische kennis werd nu toch wel pijnlijk duidelijk. Ondertussen heb ik deze camera toch al aardig onder de knie. Nochtans blijf ik nog steeds van overtuigd dat niet de camera, maar wel het oog van de fotograaf, zijn fantasie en zijn creativiteit de belangrijkste ingrediënten zijn om tot mooie foto’s te komen.
|
