Foto’s maken is voor de meesten onder ons een alledaagse zaak. Het gevoel dat ik kreeg toen ik mijn allereerste foto nam was zoiets als macht. Macht om een moment vast te leggen . Ik was toen een uk van 10 jaar. Toen mijn moeder merkte dat ik “zot” was van fotografie, kocht ze mij een eerste toestel. Een Kodak met van die inlegcassettes. Fier als ne gieter heb ik hier jaren foto’s mee genomen.
Eenmaal getrouwd kocht ik mijn éérste spiegelreflex, een Nikon EM. Op dat moment ging er voor mij een geheel andere wereld open. Met dit toestel heb ik een winnende foto genomen voor een wedstrijd, die de milieudienst van Turnhout uitschreef. Hier had ik een zeer goed gevoel bij, temeer dat ook aan deze wedstrijd beroepsfotografen hadden deelgenomen.
Jaren later kocht ik me een automatisch toestel, de Nikon F601. Dit toestel bood meer mogelijkheden, we waren ondertussen ook al weer 20 jaar ouder. Toen de digitale wereld begon open te bloeien was het éérste toestel dat we kochten een Canon PowerShot A20. Mijn vrouw, Christel, had ook de microbe te pakken, en door het goedkope gebruik van digi enerzijds, en het gemis van een reflex anderzijds, overwoog ik de aankoop van een digi-spiegelreflex. Mijn keuze viel op de Nikon D50. Sinds maart dit jaar ('09) heb ik het Nikon kamp een beetje verlaten. Ik neem nu foto's met een FujiFilm Finepix S5 Pro.
Mijn favoriete onderwerp is de “ NATUUR “ in zijn grootste vorm.
Mijn eerste contact met DFT is voor de volle 100% meegevallen. Ik hoop hier nog heel veel te leren. Met zo’n toffe groep mensen zal dit zonder twijfel wel lukken.
|
