Als twaalf jarige is het begonnen met het toestel van mijn broer, destijds een Minolta spiegelreflex. Een analoog toestel uiteraard, we zijn dan midden jaren zeventig. Voordeel was dat toen alles manueel moest worden ingesteld. Zowel sluiter als diafragma moest via een ingebouwde lichtmeter correct worden ingesteld. Destijds om de kosten te drukken nam ik vooral dia's.
Natuur en gebouwen boeide me het meest. Toen ik mijn eerste toestel aanschafte, een Canon A1 waren het vooral reportages voor vrienden die me enkele jaren bezighielden. Aangezien er in Turnhout géén fotoclub bestond dan maar aan sluiten bij één in een nabijgelegen dorp.
Na een tijd op non-actief te staan belanden we in het digitale tijdperk. Even de kat uit de boom kijken, om dan een Sony DSC-F707 aan te schaffen. Veel experimenteren om dan enkele jaren nadien een Sony DSC-F828 aan te schaffen. Een uitstekend toestel trouwens met tal van manuele instellingen maar nog net géén spiegelreflex.
Nu bij het opstarten van dft, wordt de knoop doorgehakt de bestelling van mijn eerste digitale spiegelreflex een Nikon D200 is een feit. Intussen na een paar maanden spelen met dit ding, begin ik stilletjes aan vertrouwd te raken aan mijn eerste digitale spiegelreflex.
Aangezien alles snel evolueert in het fotografiewereldje is mijn tweede reflex een feit.
Een Nikon D300, simpelweg daar de mogelijkheden weer een stap verder gaan. En je wilt dan ook die nieuwe dingen ontdekken.
Ook is het tijd om mijn kit lens (28-200) bij te staan door een waardige opvolger. Een lichtgevoelige 70/200 2.8. Een wereld van verschil en tevens een FX lens (beetje toekomst gericht kijken naar een FX body). Het verschil met de kitlens is enorm. Sparen dus voor de complementaire lens nl. de 24-70 2.8, zodanig dat de kitlens op rust kan gestuurd worden.
En nu is het zover mijn eerste FX body de D700 waar bovenstaande lenzen voor bedoeld zijn. De voordelen die voor mij de overstap betekenden, full frame – fantastische ISO waarden ongelofelijk weinig beeldruis. Op die manier kan ik mijn flits nog iets vaker in mijn tas laten zitten.
|
